• O parafii

    Bystra jest miejscowością zajmująca powierzchnię 1436ha i liczącą około 1500 mieszkańców. Leży na północ od Szymbarku, w dolinie potoku Bystrzanka. Jej początki sięgają 1369 r. Lokowana została przez Kazimierza Wielkiego na tzw. surowym korzeniu, a więc w miejscu wcześniej niezamieszkałym i niezagospodarowanym.

    Bystra jest malowniczo położona. Można stąd wędrować na kulminację Maślanej Góry i Łysej Góry, podziwiając krajobraz Pogórza. Z Bystrej prowadzi droga do Gorlic – obok Gorlickiej Golgoty – wzgórza, na którym zbudowano stacje Drogi Krzyżowej, kaplice Grobu Pańskiego oraz figurę Chrystusa Zmartwychwstałego z 2006 roku.

    Charakterystycznym zabytkiem wsi jest XIX- wieczny dwór rodziny Groblewskich, obecnie siedziba Zespołu Szkół Agrobiznesu. Przy dworze znajduje się zabytkowy zespół parkowy z przełomu XIX/XX wieku z takimi gatunkami drzew jak: klon, jawor, lipa, jesion. W pobliżu szkoły znajduje się figura Najświętszej Marii Niepokalanie Poczętej z 1899 r.

    Współcześnie w miejscowości działa Zespół Szkół, Ochotnicza Straż Pożarna, Koło Gospodyń Wiejskich oraz Ludowy Klub Sportowy. Posiada ona również nowoczesny budynek wiejski z salą widowiskowo-bankietową.

    Ważnym punktem w życiu społeczności jest kościół św. Józefa Oblubieńca NMP. Parafia w Bystrej została wydzielona w 1926 r. z parafii w Szymbarku i erygowana przez biskupa tarnowskiego Leona Wałęgę. Kościół został zbudowany w latach 1922-25 według projektu i pod kierunkiem architekta Romana Olszewskiego.

    Kościół ten jest wykonany w stylu neogotyckim, zbudowany z kamienia ciosanego, nieotynkowany, kryty blachą. Zbudowany na planie krzyża, złożony z dwuprzęsłowej nawy, transeptu i jednoprzęsłowego zamkniętego trójbocznie prezbiterium. Do prezbiterium dobudowana jest zakrystia, zaś do nawy od frontu przedsionek. Kościół nakrywają dachy dwuspadowe z wieżyczką na sygnaturkę z latarnią na skrzyżowaniu naw. Wnętrze nakryte jest sklepieniami pozornymi. Znajdujący się w nim ołtarz główny pochodzi z około 1930, znajduje się w nim rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego oraz obraz św. Józefa z tegoż czasu. Chrzcielnica kamienna, neogotycka. Ambona oraz pozostałe sprzęty pochodzą z około 1930 r. Organy 9-głosowe zostały prawdopodobnie przeniesione z Prokocimia w 1948 r.

    Kościół posiada wolnostojącą, wzniesioną w 1965 r. dzwonnicę z kamienia ciosanego, w formie potrójnej arkady na zawieszenie dzwonów. Trzy dzwony, noszące imiona świętego Józefa, świętego Piotr i Młodzieniaszka Stanisława wykonano w Odlewni dzwonów Schwabe w Białej w 1948 r.